گریه و خنده ای که فقط حکایت از لحظه دارد...

کودکی و گریه و خنده٬ گریه و خنده ای که برای دانستن و رسیدن است...

خنده ی رسیدن به یک شکلات و یا گریه به خاطر نرسیدن به آن...

نوجوانی و گریه و خنده ای که می گوید چرا؟ چرا؟ چرا؟

و از ۱۰۰۰ چرا  ۹۹۹ تا بی جواب می ماند و تو سر در گمی!

رسیدن به جوانی و شادی و نشاط و غم و غصه ی داشته و نداشته های گذشته و شاید آینده.

می خندی و می گریی ولی نمی دانی چرا؟

عبور کردی از عمر و رسیدی به میان سالی...

می گویند٬ باید بدانی که چرا می خندی و چرا گریه می کنی و تو هنوز نمی دانی!!!

لحظات در گذرند و زمانی برای فکر نمانده٬ بهتر است بدانی که این خنده ها و گریه ها باید باشد و دلیلی برای دانستن چرا ها وجود ندارد.

در لحظه زندگی کنید و زیبایی عمر را ببینید و عطر عبورش را استشمام کنید.